FOLIADA EN CERQUEDA

Queridas raigañas/os de aquí e de acolá, grandes e pequenos, por 5º ano consecutivo a A.C. Raigñas vai organizala FOLIADA en Cerqueda, humilde parroquia do concello de Malpica, no lugariño de As Pozacas.

Este ano haberá novidades con respecto a outros anos, amenizará o comenzo da festa a Tombalobos Orquestra, de seguido, todos aqueles grupos que queiran subir por libre, poderán facelo porque disporán de un palco e para rematala festa contaremos coa actuación do showman, Manolo Delfín alias " Pixitas de Muxía" que nos entreterá coas súas cancions versionadas e divertidas.

Non faltará comida e bebida para que poidamos bailar ata que o corpo aguante.

Estades todos convidados e seredes ben recibidos.

Se nos falta a música, a aleghría e as ganas de comer estamos acabados.

Non faltedes o 27 de marzo que alí vos esperamos.

UNO NOVO ANO ..... UN NOVO PROPÓSITO

XA CHEGA O ENTROIDO.....

Queridas Raigañ@s de aquí e de acolá: Comenzamos un novo ano e temos que mirar cara adiante, aínda que de cando en vez botemos a vista atrás para recordar por onde pasamos e valorar máis o camiño que se nos presenta.Nesta carretera chamada "vida" atoparemos grandes autopistas (sen peaxe por suposto) e camiños de terra e baches pero seremos capaces de superalos sen grandes dificultades e sobre todo aunando forzas entre todos como a gran "familia/secta" que somos en Raigañas.Que teñamos un 2010 con moitas autopistas.

E para empezar ben o ano aquí ven o ENTROIDO.... así que as mamás a buscarlle disfraz ás raigañas, e por fin podemos tamén dicir raigaños pequeniños: Mariña, Noa, Carmen, Icía,Martín, Esteban e Alex (polo momentooooo) porque Raigañas xa está argallando cousiñas e queremos vervos alí a todos.... Alejría diola dea!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

SEMANA 40....

Ese cativiño que está a piques de saír

Non sabe a sorte que vai ter

Unha nai que canta como un ruiseñor

e un pai chamado Antonio Brey

Xa non queda nada... a nosa Rosario vai ser mamá por segunda vez . A cigüeña está de camiño pero con tanto temporal cóstalle chegar ó lughariño de Bandeira, á entrañable casa da maravillosa familia Brey-Álvarez.

Así as Raigañas imos ser tías por quinta vez, despois da nosa sobriña Icía,Carme,Noa e Mariña, todas juapas coma soles.... estamos deseando que saia un neno porque.... aljén terá que sacalo punto ¿neverdá?

Só desexarlle á nosa futura mamá "unha horiña corta" e ó papá " unha espera pequena". Ós dous e máis á súa preciosa Carme, un bico moi forte e unha aperta musical das Raigañas de aquí e de acolá.

PRIMA AQUÍ, PRIMA ACOLÁ...

O lughariño dos Matos
de lonxe parece vila
ten un caravel na entrada
e a nosa Susana de MArtiño na salida

Ai se canta faino moi benhe
ai se canta faino moi benhe
canta coa súa garganta
non canta coa de ninguenhe

Ai Susaniña Susana
Vitor xa che marchoue
Ai SUsaniña Susana
e non te levoue
e non te levoue
ha te vir buscare
ai Susaniña Susana
Xa podes marchare

FELIZ 20 CUMPREANOS che desexamos de todo corazón e cando cumplas outros vinte que o vexamos todas nós. Un bikazo das Raigañas daquí e dacolá.

A nosa terriña nai........

"A beleza é ese misterio fermoso que non descifra nin a psicoloxía nin a retórica"(Luis Borges,escritor argentino)

O que constitúe a felicidade non é tanto o moito que temos senon o que o disfrutamos"(anónimo)

Adicado con Cariño a Carme María de parte das Raigañas

No lughariño de Bizarrán

aló no alto de Cambre

un día coma hoxe

naceu a nosa compañeira Carme

Non hai outra coma ela

moreniña e xeitosa

pero para nós sempre será

a nosa Raigaña preciosa

Queremos felicitarte

e mandarche moitos parabens

enviarche moitos bicos

e un ramo grande de carabels

Carme, Carmiña, Carmela

baila cando queiras o ajarrado

que o predicou o cura

que maldito se era pecado

FELIZ CUMPREANOS CARMEN!

Que cumplas moitos máis e que nós o vexamos e o poidamos celebrar polo menos ata os 100 anos .......e logo xa pediremos. E non te olvides que para nós (aínda que na distancia) eres unha máis, unha Raigaña coma a que máis porque sabemos que sempre estás ahí para todo o que faga falta e eso é o lema das Raigañas: "todas unidas e retorcidas xamáis seremos vencidas". Un bikazo moi grande e de corazón de parte de todas nós.

Unha fin de semana ó máximo!

Bandeira e a súa Festa da Empanada.

Chegamos a Bandeira o venres pola tarde-noite. Xa se respiraba ambiente de festa.

A necesidade de hidratar a gorxa levounos a parar na de Vitorino, aínda que sabíamos por anticipado que íamos parar alí moitas máis veces ó longo do fin de semana. Xa alí atopamos algunhas caras amigas que tamén sentiron a misma falta de hidratación.

Dirixímonos ata a casa de Rosario e Toño. O adxectivo de "casa" quédaselle escaso. Aquela é toda unha mestura de casa de turismo rural e museo etnográfico, que dende a primeira estancia te envolve nunha aura de benestar e paz interior da cal un non quere sair.

Facendo gala da hospitalidade que a caracteriza, alí nos esperaba ela con uns pinchos e uns viños, a mellor das sonrisas e cos brazos abertos. Tras unha cea distendida fomos indo cara a Esmorga Folk.

Logo duns pequenos "incidentes" coa luz, a serie de concertos previstos levouse a cabo. Fartámonos de beber, de rir e de bailar. Tanto que a nosa compañeira Sofía resultou ferida no intento. Un esguince de nocelo puxo o punto final a unha noite chea de ritmos.

O sábado estaba adicado ó carro. Despóis do almorzo comunitario, a sesión vermú - banda e o xantar tamén comunitario, fomos a polo carro. Mozos fornidos e arroutados tiraron por el nun percorrido que non deixou indiferente a veciños nin viandantes. Parada tras parada, íase enchendo das viandas que degustaríamos só unhas horas máis tarde, cando xa non quedase ningún bar por visitar. Non faltou a música, nin os cánticos nin as risas, e moito menos quen tirase polo carro. Nós ata nos atrevemos con el, pero temos que recoñecer que as nosas ansias superaban con moita diferencia ás nosas forzas...

Seguimos bebendo, cantando e bailando.

Un fin de semana inmellorable. Boa música, boa comida, boa bebida e a mellor das compañías. Que máis se pode pedir?

Un millón de gracias e abrazos a Rosario, a Toño e a Carme por abrirnos as portas da súa mansión e por acollernos con ese agarimo.

Se nada o impide, para o próximo ano voltaremos á festa da Empanada.

Para que? Para seguir bebendo, cantando e bailando.